كسب حقّ و دفع نامحرم از خلافت پيامبر صلى الله عليه و آله اقدام مىكردند ؛ ولى در دورهء ايشان شرايط به گونه‌اى بود كه آن حضرت مىدانست زمينه مساعد براى نيل به اين مقصد نيست ، لذا با يك برنامه عظيم و بىمانندى كه به اجرا درآوردند ، رستاخيزى در جهان اسلام ايجاد كردند كه تا دنيا دنيا است آن رستاخيز احياگرِ اسلام زنده خواهد بود . او يزيد و يزيديان و همهء غاصبان خلافت را كه بعد از او آمدند ، اگرچه به ظاهر از غصب خلافت باز نداشت ، ولى در باطن ، قلب‌هاىِ مردم را از آنها منصرف كرد و نقشه‌هاى معاويه را در برانداختن اسلام ، نقش بر آب نمود و كارى كرد كه در توصيف او بعدها گفته شد : اسلام « محمّدى الحدوث و حسينى البقاء » است . ساير ائمهء معصومين عليهم السلام هم هر يك با توجّه به شرايط موجود رسالتى را كه در حفظ اسلام بر عهده داشتند به خوبى انجام دادند . اعتقاد به ظهور منجى و امام دوازدهم و مصلح آخرالزمان عليه السلام تسلّىبخش شيعه و سازندهء روح مقاومت و صبر و ايستادگى در مردم بود و مانع از تسلطيابى و نوميدى و بىاعتنايى به دين شد ، و آن يك اعتقادى است كه در متن تعاليم تشيّع و احاديث معتبر به آن تصريح شده است و در عصر حضرت امام باقر و امام صادق عليهما السلام اين اصل بيشتر مورد توجّه قرار گرفت و گرايش مردم به آن اصل ، با توجّه به جناياتى كه زمامداران غاصب مرتكب مىشدند ، بيشتر شد . مردم فهميدند كه - اگر بعضى از افراد بىتفاوت در عصر صحابه ، يعنى پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله گمان مىكردند كه ايجاد تغيير در اصل